این دوران که از ۴۰ تا ۶۵ سالگی را شامل می‌شود (میانسالی) زمان طلایی در دوران بزرگسالی محسوب می‌شود.
سلامت جسمی، پختگی هیجانی، کفایت و قدرت در موقعیت کاری و روابط سالم و ارضاء کننده با همسر، فرزندان، والدین، دوستان و همکاران، همگی در حس رضایت مندی و رفاه نقش دارند.
در ارتباط با شغل، بسیاری از افراد در این دوران، فاصله زیادی بین آنچه آرزو می کردند و آنچه بدست آوردند احساس می کنند.
در دوره میانسالی تغییرات جنسی مهمی رخ می دهد:
زنان که دیگر نیاز نیست به پرورش بچه های خود بپردازند، می توانند نیروی خود را در امور مستقلی کهمستلزم جسارت و روحیه رقابتی است بکار گیرند. مردان برعکس زنان، قادر می‌شوند هیجانات خود را ابراز کرده و نیازهای وابستگی خود را بشناسند.
این توازن جدید مردانگی و زنانگی ممکن است شخص را قادر سازد در روابط خود با جنس مقابل، مؤثرتر از گذشته باشد.
گذر از جوانی به میانسالی آهسته و تدریجی صورت می‌گیرد و هیچ مرز قاطع جسمی و روانی بین جوانی میانسالی وجود ندارد.
فرآیند پیر شدن سرعت گرفته و عامل قدرتمندی در سازماندهی درون روانی افراد است.
گذر از جوانی به میانسالی شامل گسترش دغدغه های فرد در مورد نظام اجتماعی و تمایز نظام اجتماعی، سیاسی وتاریخی فرد از دیگران است.
دوره میانسالی را دوره زایندگی، خود شکوفایی و خرد مندی توصیف کرده اند.
ویژگی های دوره میانسالی:
- پیر شدن، زیرا تغییرات در اعمال بدنی در میانسالی مورد توجه قرار می‌گیرد
- انبار گردانی دستاوردهای گذشته و تعیین اهداف آینده
- ارزیابی مجدد تعهدات شخصی نسبت به خانواده، شغل و ازدواج
- مدارا با بیماری و مرگ والدین
- انجام همه تکالیف فوق ضمن حفظ توانایی احساس لذت و شرکت در فعالیت‌های لذت بخش
در این مرحله شخص می‌تواند باکمک به دیگران، خلاقیت وبا تشریک مساعی در جامعه، مولد باشد.
در سنین میانسالی رابطه ای قوی بین سلامت جسمی و سلامت روانی وجود دارد. افرادی که درجوانی سازگاری روانشناختی خوبی نداشتند، در میانسالی میزان بالاتری از بروز بیماری جسمی را نشان می‌دهند.
به دلیل موفقیت منحصر به فرد میانسالی در چرخه حیات با افراد مینسال به راحتی می‌توانند دوستی با سنین مختلف و نیز افراد همسال را شروع کرده و حفظ کنند.
میانسالی دوره بازنگری جدی در روابط تعهد آمیز و رابطه زناشویی است تحقیقات اخیر روی ازدواج های رضایت بخش نشان می‌دهد که اینگونه زوج ها علی رغم تعارض های درونی و واقعی، به یک تناسب بین نیازها، آرزوها و انتظارات خود دست می یابند.
دردوران میانسالی دغدغه های واقعی یا خیالی درباره کاهش توانایی های جنسی و فشار های واقعی مربوط به کار و تأمین مخارج خانواده و گاهی والدین سالمند بوجود می‌آیند.
برای تداوم صمیمیت جنسی، زوج باید معیار های زیر را داشته باشد:
- ظاهر میانسال اندام طرف مقابل را بپذیرند
- طرف مقابل از نظر جنسی برایشان تحریک کننده باشد.
- تغییرات بهنجار در کارکرد جنسی را بپذیرند.
برای مردان، نعوظ و حفظ آن دشوار می شود ودوره تحریک ناپذیری پس از انزال طولانی تر می شود.
زنان بدلیل کاهش تولید استروژن دچار نازکی مخاط واژن، کاهش ترشحات و کاهش انقباضات در زمان ارگاسم می‌شوند و درحقیقت ظرفیت رسیدن به ارگاسم در آنان در دوره میانسالی بیشتر از دوره جوانی است.
زنان بدلیل از دست دادن ظاهر جوان خود که در جامعه امروز به آن بهای زیادی داده می‌شود و خدشه دار شدن خود شیفتگی، دچار کاهش اعتماد بنفس و آسیب پذیری بیشتری در مقایسه با مردان می‌شود.
دوره میانسالی زمان یائسگی زن و مرد است و با کاهش اعمال زیست شناختی و فیزیولوژیک مشخص می‌شود.
بیش از ٪۵۰ زن‌ها سائسگی را تجربه ای ناخوشایند تلقی می‌کنند.
بی ثباتی و از........ که بصورت احساس داغ شدن بروز می‌کند، دیده می‌شود برخی از زنان در این دوران دچار اضطراب و افسردگی می‌شوند.
در مردها، هورمون‌های مردانه در میانسالی تقریباً ثابت باقی می‌ماند ولی در حدود ۵۰ سالگی میزان اسپرم‌های سالم و مایع ننی مختصر کاهش می یابد ولی مانع باروری نیست.
همزمان با کاهش سطح تسترسترون ممکن است نعوظ کمتری روی دهد و سختی آلت کمتر شود.
درصدی از مردان دچار بحران میانسالی می‌شوند بصورت تغیر ناگهانی در روابط زناشویی یا شغلی و یا فسردگی شدید. سندرم آشپانه خاکی: پس از ترک آخرین فرزند از خانه، زن و مرد دچار افسردگی می‌شوند.
مردها که در زمینه پیشرفت شغلی به اوج خود رسیده اند، با درک این موضوع که دیگر پیشرفت و مبارزه ای در پیش ندارند، دچار افسردگی و ناکامی می‌شوند و زن‌ها نیز که وجود خود را وقف نقش مادری کرده اند، پس از ترک فرزندان ممکن است دچار احساس افسردگی هویت شوند.
پختگی میانسالی:
دستیابی به پختگی (بالندگی) در میانسالی، سبب ظهور قابلیت فرزانگی می‌شود. افراد فرزانه یا خردمند، از گذشته خود درس‌های زیادی آموخته اند و در حال حاضر بطور کامل در صحنه های زندگی حضور دارند.
نکته مهم دیگر این است که اینگونه افراد، آینده را پیش بینی می‌کنند و برای تقویت چشم انداز سلامتی و شادی، تصمیمات لازم را اتخاذ می‌کنند.
پایان مقاله