اختلالات شخصیت، شایع و مزمن هستند و ۱۰٪-۲۰ مردم مبتلا می‌باشند. بیش از حد اعصاب خردکن و یا پر توقع می‌باشند. احتمال آنکه بیماران دچار اختلال شخصیت تن به کمک‌های روانپزشکی ندهند و داشتن هر گونه مشکلی را انکار کنند، زیاد است. این اختلالات براساس تجارب درون ذهنی که با ملاک‌های فرهنگی منطبق نیستند، بوجود می‌أید و در طول زمان تغییر می‌کند.
اختلالات شخصیت به سه گروه یا دسته تقسیم می‌شوند.
- گروه A شامل اختلال شخصیت پارانوئید، اختلال شخصیت اسکیزوئید و اختلال شخصیت اسکیزوتایپی. افراد این گروه اغلب غریب و نامتعارف بنظر می‌رسند.
- گروه B شامل اختلال شخصیت ضداجتماعی، اختلال شخصیت مرزی، اختلال شخصیت نمایشگر و اختلال شخصیت خودشیفته. افراد این گروه اغلب نمایشی، نامتعادل و هیجانی هستند.
- گروه C شامل اختلال شخصیت دوری گزین، اختلال شخصیت وابسته و اختلال شخصیت وسواسی جبری افراد این گروه اغلب مضطرب و هراسان بنظر می‌آیند.
مشخصه بیمار مبتلا به اختلال شخصیت پارانوئید (بدگمان)، شکاک بودن و بی اعتمادی دیرپا به همه افراد است، اغلب متغاصم، تحریک پذیر و خشمگین هستند، مدام مدرک جمع می کنند و به همسر خود سوء ظن دارند.
میزان شیوع اختلالات شخصیت، ٪۰/۵-۲/۵ است و در مردان شایعتر از زنان است، در اختلالات شخصیت اسکیزوئید و اسکتروتایپی، فرد گوشه گیر و تنها است و این افراد درونگرا هستند و ارتباط بین فردی صفر است و در مردان بیشتر دیده می شود.
در اختلال شخصیت ضداجتماعی، فرد اعمال مداوم غیراجتماعی و خلاف قانون انجام می‌دهد، در مردان شایعتر است. بیماران مبتلا به اختلال شخصیت مرزی، در مرز روان نژندی و یا روانپریشی قرار می‌گیرد. و ناپایداری حالات عاطفی، خلق، رفتار دارند و در زنان شایعتر است.
مبتلایان به اختلال شخصیت نمایشگر، برون گرایانه و بصورت نمایشی رفتار می کنند و رفتار توجه طلبانه زیادی از خود نشان می‌دهند. گاهی نیز رفتار اغواگرانه نشان می‌دهند.
مبتلایان به اختلال شخصیت خود شیفته، خود بزرگ بینی و احساس مهم بودن و غیرقابل انتقاد بودن دارند.
افراد مبتلا به اختلال شخصیت وسواسی چیزی، همیشه تردید دارند و در روز چندین لباس عوض می کند.
دکتر پرویز مظاهری
روانپزشک
پایان مقاله